Voor eerdere deelnemers aan de schrijfretraite De weg van liefde, en natuurlijk voor nieuwe deelnemers: het zwembadje dat Maartje en Davide hebben aangelegd bij het grote gele huis waar we De weg van liefde aanbieden - Villa le Muse - is nu beschikbaar voor gebruik.
Uit eigen ervaring kan ik het je vertellen.
Ik ging er in.
Het is heerlijk.
Ik heb ervan genoten!
De weg van liefde 2022
Codiponte
Maartje Schonefeld en Davide Donati
'Titia, waarom rijd je niet met ons mee naar Codiponte?' Als uit één mond stellen C. en L. me op de verjaars-avond van C. de vraag. 'Ik heb al een vliegticket' zeg ik terug.
Afgelopen winter sprak ik met C. af in de zomertijd een aantal dagen tegelijkertijd op de Concia van Maartje en Davide in Codiponte te verblijven.
Ikzelf om bij te praten met Maartje en Davide, de schrijf-retraite De weg van liefde voor te bereiden en me op de hoogte te stellen van de voortgang van mijn Casa Bicaudata
C. om in de Lunigiana (Toscane) op zoek te gaan naar een Italiaans droomhuisje-voor-later. (Wat een tref dat Maartje juist een aantal weken geleden heeft meegewerkt aan het programma Droomhuis gezocht ).
Een tijdje blijf ik nog bij mijn besluit. Ik heb een vliegticket. Maar ondertussen begint er wel iets te knagen. Ik lees over de lange rijen op vliegveld Eindhoven. De lange uren wachttijd (4 uur wachten om in 1,5 uur tijd naar Pisa te vliegen). En als ik dan in Pisa ben, kan ik dan wel terug?? Wat een mooie gelegenheid eigenlijk: met de auto naar Codiponte. 'C., mijn ticket ga ik omboeken. Ik rijd graag met jullie mee naar Codiponte.'
De reis bedraagt ongeveer 1300 kilometer. Morgenochtend (zondag 14 augustus 2022), vertrekken we. De eerste helft van de reis - ongeveer 750 kilometer - rijden we naar Überlingen aan de Bodensee. Daar overnachten we. Bert Pekelder woont in Überlingen. We ontmoeten hem daar. 'Ik vind het prachtig als jullie zondag komen en we aan het einde van de middag en 's avonds nog tijd hebben voor de prachtige Bodensee.' appt Bert me. Ons plan is rustig aan te reizen door Duitsland, met een stop aan de Bodensee. En de volgende dag via Zwitserland door te reizen naar Italië.
Maandag 15 augustus 2022 vervolgen we de reis met deel twee van de Bodensee naar Codiponte - 600 kilometer. Langs de route die Bert ons aan zal raden.
Overweeg je deel te nemen aan de schrijf-retraite De weg van liefde? Vraag je je af of je wel wilt vliegen?
M'n laptop gaat mee. Ik neem je graag mee op onze reis naar, in en om Codiponte. Volg me via de blogs op mijn site, via FB of via mijn blogspot
'De architecte is klaar met de metingen.' appt Maartje me. Ik ben verrast. In ons vorige gesprek vertelde Maartje me dat de architecte haar had gemeld dat ze helaas toch geen tijd had voor het project. Maar - zo zie je: dingen kunnen 'zomaar' veranderen. Ik hoor graag van Maartje als ik in Codiponte ben hoeveel tijd en energie zij er in heeft gestoken om het zover te krijgen!
De architecte is zo enthousiast over ons project op de Rocca dat ze ervoor heeft gezorgd wel tijd te hebben. Namelijk door een extra architect toe te voegen aan haar bureau. De metingen zijn dus klaar. Dat wil zeggen: van mijn Casa Bicaudata (zie foto hierboven). Mijn pand (en dat voelt nog steeds onwennig: mijn pand, mijn Casa Bicaudata!) is voor de architecte door de bijzondere middeleeuwse delen aantrekkelijker dan het pand dat Maartje en Davide hebben aangekocht. Het pand waar Davide kookworkshops en kookcursussen wil gaan geven. Waar ze een bescheiden restaurantje aan het pleintje willen beginnen. Maar ook dat komt voor elkaar!
Er is dus weer een nieuwe stap gezet in het herstel van het pleintje op de Rocca di Codiponte.
Maartje - dank voor jouw niet aflatende inspanningen!
‘Mensen hier in de omgeving begrijpen de fascinatie voor het verleden niet goed’ vertelt Maartje. ‘Hoezo. Verleden. Het verleden is er. Altijd. In ons. Om ons heen. Gewoon. Dagelijks. Het verleden is altijd aanwezig. Levend.’
Codiponte maakt deel uit van de gemeente Casola in Lunigiana in de provincie Massa-Carrara. Casola in Lunigiana telt ± 1200 inwoners. Deelgemeenten van de gemeente Casola in Lunigiana zijn: Argigliano, Cascania, Casola, Castello di Regnano, Castiglioncello, Codiponte. Equi Terme, Luscignano, Regnano, Reusa Oadula, Ligliancaldo, Vedriana. Vigneta, Vimaiola Montefiore.
Codiponte is een strategische overgangspas. Kruispunt van oude wegen die de kust verbinden met het binnenland van Italië. En via een zij-arm van de pelgrimsroute Via Francigena met het noorden van Italië. Met het noorden van (West) Europa en met Rome (en via Rome met Jeruzalem).
In de Romeinse tijd vormde de nederzetting Codiponte een pagus. Het kleinste administratieve district van een gouw (provincie). De naam Codiponte is afgeleid van Capite Pontis, de brug die reizigers over moesten bij de oversteek van de Lunigiana naar de Garfagnana. En vice versa. Langs deze hoofdas verbonden de Romeinen de havenstad Luni met Lucca.
De naam Codiponte is voor het eerst gevonden in een document uit 793: Capite Pontis: Plebem Sancti Cipriani de Capite Pontis. (De heilige Ciprian geeft mensen bruggenhoofd.)
(in alfabetische volgorde)
De rivier de Aulella ontspringt op de grens van de provincies Massa Carrara en Lucca. De Aulella en stroomt in de stad Aulla uit in de rivier de Magra.
De borgo is het middeleeuwse deel van het dorp Codiponte.
Naar alle waarschijnlijkheid verbond deze brug al in de tijd van de Romeinen het dorp met een Romeins fort aan de overzijde van de Aulella.
De keuken van de Lunigiana is de keuken van de Toscane. Per slot van rekening is de Lunigiana het Noordwestelijke deel van de Toscane. Maar dan wel een gebied met een heel eigen karakter. De Lunigiana wordt namelijk begrensd door de Apennijnen, de Apuaanse Alpen en de Ligurische Zee. Zoals elke streek in Italië heeft ook de Lunigiana z’n eigen(aardige) keuken. De Lunigiana is vooral beroemd om zijn paddenstoelen (met name eekhoortjesbrood) en z’n kastanjes. Een paar voorbeelden, en een recept, deel ik graag met je.
Ingrediënten uit de omgeving kastanjes, uien, verschillende soorten groenten, kazen, paddenstoelen.
De scabei en de gefrituurde courgettebloemen van Davide wil je echt niet missen!
Lees meer over de biografische retreat in Codiponte: De weg van liefde
De weg van liefde kan in Italië niet zonder lekker eten.
Lekker eten in Italië gaat niet zonder toetje. Vooral niet als dat toetje zoet is.
Speciaal door mij gevonden voor De weg van liefde ‘Amor alla crema’ – ‘Romige liefde’. Uit de Lunigiana. Genieten van dit toetje in Italië verdient vanzelfsprekend de voorkeur. Maar zelf maken en thuis genieten kan natuurlijk ook.
Ik geef je graag het recept voor vijftien liefdes door, zodat je thuis (alvast) kennis kunt maken met deze romige liefde. (Het recept voor echte Amor is geheim, dit is slechts een indicatie.)
Tip: Zoals met alle liefde: simpel, maar heeft wel aandacht en toewijding nodig.
Ingrediënten voor ongeveer vijftien liefdes:
twee eierdooiers
100 gram suiker
100 gram boter (in kleine stukjes)
35 gram bloem
280 ml melk
stukje citroenschil, fijngesneden
glaasje cognac of rum (naar smaak)
4 druppels geconcentreerde vanille
Amaretti (kleine koekjes, fijngemaakt)
wafels (bijvoorbeeld frou frou)
De Lunigiana is een door toeristen nog tamelijk onontdekt gedeelte van Toscane. Een landstreek met bijzondere sporen van een eeuwenoude, rijke geschiedenis. Codiponte (Casola in Lunigiana) ligt niet alleen op een knooppunt van (pelgrims)wegen, Codiponte ligt ook op een knooppunt van culturen uit oude tijden. Dat maakt deze plaats zo bijzonder. En zo inspirerend voor werken met BeeldTaal.
Sinds de vroegste tijden is de Lunigiana door mensen bewoond geweest. Met name de vallei van de rivier de Magra, maar ook de vallei van de rivier de Aulella, de rivier die door Codiponte stroomt.
De naam Lunigiana is afgeleid van de naam van de Romeinse havenstad Luni,
gesticht in de 2e eeuw voor Chr. (nu: La Spezia) aan de Ligurische
Zee. Luni was ooit een militaire basis in de strijd tegen de Liguriërs. Al in
de Romeinse tijd werd marmer dat in de beroemde groeven van Massa en Carrara
werd gedolven vanuit deze havenplaats naar Rome getransporteerd.
Ligurisch-/Apuaanse bevolking
De oudst bekende bewoners van de Lunigiana
zijn de Ligurisch/Apuaanse mensen uit de prehistorische bronstijd (± 3000–800
voor Chr.). Deze mensen leefden aan de voet van de Apuaanse Alpen en de
Apennijnen, in het stroomgebied van de rivier de Magra. Ook in Codiponte/Casola
in Lunigiana hebben deze mensen hun sporen nagelaten.
Het Ligurisch/Apuaans volk was een schriftloos volk, dat geen geschreven tekens van leven heeft nagelaten. Niets kan dus met zekerheid gezegd worden over leven en denken van de mensen uit die tijd. Wel zullen zij op de plekken waar ze leefden deel hebben uitgemaakt van de overgang van de nomadische leefwijze van jagers/verzamelaars naar de sedentaire leefwijze met landbouw/veeteelt.
Religie
De religie van de Liguriërs was naar alle waarschijnlijkheid een natuur-religie. Natuurkrachten, zoals stromend water, speelden een grote rol. Vruchtbaarheid, mannelijke vruchtbaarheid, maar vooral ook vrouwelijke vruchtbaarheid waren naar wordt aangenomen belangrijke elementen van verering. Heiligdommen bevonden zich altijd in de nabije omgeving van (stromend) water.In de pieve van Codiponte vind je tal van prehistorische verwijzingen naar de eeuwige stroom van leven en dood: zoals waterringen, de twee-staartige meermin en (Keltisch) vlechtwerk.
Stèles
In de Lunigiana zijn tal van stèles (menhirs) gevonden. Deze menhirs vormen het oudste en meest mysterieuze erfgoed in Italië. Ze stammen uit tijden tussen het Neolitihicum (± 3000 voor Chr. - de overgangstijd tussen de nomadische en sedentaire samenlevingen en de late IJzertijd, ± 600 voor Chr.). Deze stèles stellen zowel mannen- als vrouwenfiguren voor en zijn gevonden op verschillende plaatsen in de Lunigiana: in weilanden, in rivierbeddingen, verwerkt als stoep-/ en siertegels. Ook in Casola is een onbeschadigde mannelijke stèle gevonden uit de vroegste tijd.
Codiponte. Aan de voet van de Apuaanse Alpen. Casola in Lunigiana. Massa & Carrara. Marmergroeven. Het witste marmer van de wereld. Miljoenen jaren geleden gevormd. Sinds duizenden jaren geëxploiteerd door de mens.
Najaar 2021 bezocht ik de marmergroeven. En was overweldigd. Wie kent niet de beroemde voorbeelden van het smetteloze witte marmer uit deze groeven. Gebouwen. Beelden. Zoals bijvoorbeeld beelden van Michelangelo.
In de groeven ben ik enerzijds onder de indruk van de enorme prestaties van mensen om het witste marmer ooit uit de bergen te halen. Anderzijds zie ik ook de verwoestingen die zijn aangericht. Die nog steeds, en steeds sneller en omvangrijker, worden aangericht. De enorme gaten die worden geslagen in de bergen. Om financieel gewin.
Levensverhaal van een Apuaanse Alp.
Ik denk ook aan de levensverhalen van de vele duizenden mensen die hier hebben geploeterd. De talloze slaven die de Romeinen hebben ingezet om marmerblokken uit de groeven te zagen. Ze te transporteren naar de havenstad Luni. Om ze vanaf daar naar naar Rome te kunnen verschepen. De duizenden mensen die er toen werkten. Die er nu nog werken. Zware arbeid. Voor een karig loon. De vele ongelukken die zijn voorgevallen. Die nog steeds voorvallen. Vaak met dodelijke afloop. Waar niet meer over wordt gesproken. Die verzwegen worden. De marmergroeven van Massa & Carrara. Een merkwaardige plek voor overdenkingen.
Nee. Tijdens de retreat De weg van liefde maken we geen excursies. Ook niet naar de marmergroeven van Massa & Carrara. Tijdens De weg van liefde houden we ons bezig met ons levensverhaal. Levensverhalen waarin verwoestingen zijn aangericht. Maar waarin ook mooie dingen zijn gebeurd. Ervaringen die gezien mogen worden.
Ik kreeg een filmpje toegestuurd van een uitzending van Het Klokhuis van 19 juni 2022 over marmer en de marmergroeven van Carrara https://www.npostart.nl/het-klokhuis/10-06-2022/VPWON_1304596
'Kijk, daar. Dat gele huis, aan de rand van het dorp.’ We staan op de binnenplaats van B&B La Concia als Davide ons met een brede armzwaai in de verte een groot, geel huis aanwijst. ‘Dat hebben we zojuist aangekocht. Daar maken we een huis van waar we groepen kunnen ontvangen. Waar cursussen gegeven kunnen worden.’
Ik wist het. Meteen. Daar. Een biografische cursus. Nog tijdens mijn verblijf indertijd heb ik overlegd met Maartje en Davide. Afspraken gemaakt. In 2019 vond de eerste schrijf-retreat De weg van liefde plaats. Covid kwam er tussen. In 2021 konden we opnieuw aan het werk met de schrijf-retreat De weg van liefde in Codiponte.
En nu, in 2022, kunnen we opnieuw aan het schrijfwerk met De weg van liefde. En wel van 8-14 oktober 2022.
Villa Sorgente, zo noemden aanvankelijk Maartje en Davide het grote gele huis. Villa Bron. ‘Teveel Villa’s Sorgente in de buurt’ vertelde Maartje afgelopen voorjaar aan de telefoon. ‘Dat gaf verwarring. Vanaf nu heet de villa Villa le Muse – Villa de Muzen’. Villa le Muse – kan het mooier voor een schrijfretreat?
Bij mijn eerste verblijf op La Concia werd ik geraakt door de vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje en Davide. En ik werd geraakt door hun keuze voor liefde. Samen verruilden ze hun jachtige bestaan in Milaan voor de rust en de stilte van Codiponte. Ze restaureerden aandachtig en toegewijd de Concia tot een prachtige B & B. Kochten de grote gele villa aan: Villa le Muse.
Gasten ontvangen ze met al hun vanzelfsprekende gastvrijheid, zowel in de Concia als in Villa le Muse. Van het ontbijt tot en met de avondmaaltijd – alles heerlijk. En prachtig verzorgd. Davide kookt voor ons. En hoe!
Volg Schatgids voor Codiponte:
Codiponte
is een schatkist aan sporen van duizenden jaren menselijke aanwezigheid. Een
schatkist die schatten vrijgeeft als je er de tijd voor neemt. Schatten aan
beelden. Aan symbolen. Aan betekenissen. BeeldTaal in Codiponte. Je ontdekt het
als je er aandacht aan geeft. Het inspireert je je eigen BeeldTaal te
ontwikkelen. BeeldTaal waarmee je aan het werk kunt met je eigen Verlaat
Verdriet-thema’s. Schrijfwerk. Helen door schrijven.
Zonder dat ik kan denken dat ik volledig zou kunnen zijn hoop ik met SCHATGIDS VOOR CODIPONTE – bronnen van inspiratie alvast een tipje voor je op te lichten van de schatkist die Codiponte is.
Laat je inspireren door de muzen van Villa le Muse. Er wordt met liefde voor je gezorgd tijdens De weg van liefde.
Je wordt gezien. Je wordt begrepen.
Ik
neem je graag gedurende de schrijf-retreat De
weg van liefde mee naar verleden, heden en toekomst in jouw eigen Weg van liefde.
Codiponte is veel. Maar Codiponte is niet
een uitgesproken mooi dorp. Geen romantisch dorpje dat zich over lieflijke
Toscaanse heuvels heeft gevleid. Geen indrukwekkende borgo met middeleeuwse
steegjes, palazzi, bogen, trappen, kerkjes. Geen gekleurde huisjes aan een
turquoise zee.
Wat is
Codiponte dan wel? Wat maakt Codiponte dan zo’n bijzondere plek? Codiponte is
een millennia-oude strategische pleisterplaats. Een verbindingsplek waar oude
routes samenkomen. Routes tussen Noord- en Zuid-Europa, zoals een zijtak van de
Via Francigena, de pelgrimsroute tussen het Engelse Canterbury en Rome. De Via
Santo Volto, de route van het Heilige Gelaat, verbindingsweg tussen de
Ligurische Zee en Lucca.
Waar sinds duizenden jaren menselijk verkeer is geweest. Waar mensen verbleven die op doortocht waren. Pelgrims. Handelaren. Zwervers. Soldaten. Gekke mensen. Domme mensen. Geleerde mensen. Bijzondere mensen. Gewone mensen. Mensen met gedachten. Met gevoelens. Mensen zoals wij.
Veilige
oversteekplaats tussen de - toendertijd gevaarlijke – Apuaanse Alpen en de
Apennijnen. Een plek waar tol werd geheven. Waar handel werd gedreven. Niet de
mooiste onder de Italiaanse dorpen, wel een bijzondere, historische plek. Met
een rijk verleden. Gelegen aan de voet van de Apuaanse Alpen. Op een (flinke)
steenworp afstand van de marmergroeven van Massa en Carrara.
Een
heilige plek. Met een kerk (pieve), die met recht een van de oudste en meest
representatieve monumenten mag worden genoemd van de (vroeg)-middeleeuwse kunst
in de Lunigiana.
Zelf draag ik nog steeds de ervaring in me mee van mijn eerste verblijf op La Concia, de B&B in Codiponte van Maartje Schonefeld en Davide Donati, en hun dochter Beatrice. De ervaring van eeuwige - en tegelijkertijd tijdloze - tijd. Van weldadige rust. Van stilte. Van ontdekkingen die je doet als tijd tot stilstand komt.
Lees meer over de schrijf-retreat voor Verlaat Verdriet-ers: De weg van liefde
Voor de deelnemers aan de schrijf-retreat De weg van liefde van 2021 heb ik een Schatgids samengesteld.
Schatgids helpt je als deelnemer aan de De weg van liefde verborgen - en minder verborgen - schatten in Codiponte te ontdekken. Maar niet alleen als deelnemer aan De weg van liefde wil je je laten verrassen door de schatten van Codiponte, misschien vind je het ook als passant in dit bijzondere Toscaanse dorp fijn om mee genomen te worden in een ontdekkingstocht door Codiponte.
Daarom met ingang van vandaag steeds in kleine porties, Schatgids voor Codiponte.
Schrijf-retreat in Italië om aandacht te geven aan Verlaat Verdriet-thema's die belangrijk zijn voor jou.
In een dagritme waarin toewijding (schrijven, lopen, denken, praten, schrijven, delen, voelen, praten, schrijven) en dolce far niente (het zoete nietsdoen) elkaar afwisselen. Waar je alle tijd hebt. Je mag zijn die je bent, ook als je niet zo goed weet wie je bent. Waar je gezien wordt. En gehoord.
Waar je je gesteund voelt door de deskundigheid van Titia, en haar begrip. Waar je kunt delen met ervaringsgenoten. In de inspirerende omgeving van Codiponte, waar eeuwen en eeuwen pelgrims je op hun weg naar liefde zijn voorgegaan. Waar je een heerlijke plek hebt in Villa le Muse, en geniet van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje Schonefeld en Davide Donati. Waar Davide met liefde en op Italiaanse wijze zorgt voor je inwendige mens.
De weg van liefde ligt voor je open.
Je bent van harte welkom!
Kom meedoen.
Sluit je aan bij deze bijzondere weg van liefde voor Verlaat Verdriet-ers.
Villa le Muse
Codiponte (Casola in Lunigiana; NoordWest Toscane)
8 - 14 oktober 2022
Maximaal 6
De weg van liefde / Praktische informatie
Maak kennis met Maartje Schonefeld en Davide Donati en hun B&B-agricultura La Concia
'Kijk', wijst Davide met een wijds gebaar. 'Achter die bergen ligt de zee. Dertig kilometer van hier.' Ik sta wat ongelovig te kijken. Natuurlijk snap ik dat Davide weet wat hij zegt. Maar de zee: dertig kilometer van hier?
Codiponte ligt echt dertig kilometer van de Ligurische Zee. Van de beroemde Golfo dei Poeti. In de buurt van even beroemde plaatsen als La Spezia. Portovenere. Lerici. Cinque Terre. Over de tolweg ben je er in een half uur. Inmiddels weet ik dat de weg over de Apuaanse Alpen heel wat meer tijd in beslag neemt (maar wel veel mooier en veel interessanter is).
En als je over de Apuaanse Alpen bent, dan krijg je dorpjes, stadjes en baaien te zien. Zoals bijvoorbeeld Tellaro, vanouds een klein vissersplaatsje waar octopus gevangen wordt (zie foto boven).
Vandaag, 15 mei 2022. Een zonovergoten dag waarop we weer samenkomen. Deze keer in Nunspeet. We, dat is de kleine groep van de schrijf-retreat De weg van liefde van oktober 2021. Allemaal voelen we het: de heel bijzondere verbondenheid met Codiponte. Met de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. Hun groepshuis Villa le Muse en met La Concia, de B & B van Maartje en Davide. Met de schrijf-retreat De weg van liefde. Met BeeldTaal.
Stephanie verrast ons met een heel bijzonder geschenk. Voor ieder van ons heeft ze een heel speciaal boekje gemaakt, met de titel In iedere traan glinstert een mooie herinnering. Helemaal met de hand gemaakt. Voor ieder een eigen exemplaar. Een omslag van keramiek. Met de hand gemaakt papier in het binnenwerk. Een boekje met foto's. Met herinneringen aan De weg van liefde. Aan Codiponte. Hand-gebonden.
Blij en dankbaar nemen we dit geschenk van bijzondere verbondenheid in ontvangst.
Herinneringen zijn voor altijd staat in het achterplat gestanst.
Steef, dank je wel voor dit bijzondere geschenk.
Zo zie je maar, een mens is nooit te oud om te leren realiseer ik me terwijl ik terugfiets. Vorige week. Op Terschelling. In verband met de aankoop van het huis in Italië moet ik iets veranderen in mijn testament. Niet heel groot om te doen. Wel een ingreep met gevolgen. En te verwachten ingewikkelde problemen als ik die ingreep niet zou laten doen.
Ik heb me voorbereid op een gesprek met een notaris met veel mitsen, maren, bedenkingen, tips en adviezen. Een gesprek in de vorm van: hoe kom je als 70+-er op het idiote idee een huis te kopen in Italië!? En dan nog een restauratie-project ook! Wat doe je jezelf aan!? Wat doe je je nabestaanden aan!? Waar begin je aan!? Hoe denk je dat allemaal te gaan doen!? Allemaal bedenkingen van een ter zake kundige notaris die ik zelf had bedacht. Ik ben voorbereid!
We zitten samen aan de grote deftige notaris-tafel. De notaris nodigt me uit te vertellen waarom ik hier zit. Ik vertel. Over de aanpassing in mijn testament die me noodzakelijk lijkt. Over de verkoop van mijn huis in Nunspeet. De aankoop van het huis in Italië. 'Wat geweldig dat je dat je dit doet' roept de notaris spontaan uit. 'Italië! Ik houd van Italië! Wat geweldig daar een huis te hebben. Waar staat het?' 'Wil je foto's zien?' vraag ik, aanmerkelijk opgevrolijkt. 'Ja, laat zien' roept ze uit. Samen kijken we naar de foto's op mijn telefoon. Ze kijkt en kijkt nog eens. En nog eens. 'Dat kan prachtig worden!'
'Ik zou in Italië nog even langs een notaris gaan in verband met de aanpassing van je testament. En je administratie ook in Italië op orde hebben.' raadt de notaris me nog aan. 'Als je even wacht dan passen we je testament aan. We zetten er meteen in: naar Nederlands recht opgemaakt. Ik zal je een schappelijke prijs rekenen.'
Als de notaris me het nieuwe testament voorleest voel ik me tevreden. Hoe vaak ben ik in m'n leven iets uit de weg gegaan, heb ik iets ontweken, waarvan ik tevoren dacht dat het te moeilijk voor me zou zijn? Of omdat ik er tegenop zag? Zo zie je maar, een mens is nooit te oud om te leren.
Twee weken geleden verbleef ik in Codiponte, bij Maartje en Davide op La Concia. Een zeer bijzondere, enerverende, rustige en tegelijkertijd energieke week. Er moest wel het een en ander gebeuren. En er gebeurde ook het een en ander.
Op de zonnige foto zie je ons pleintje op de Rocca van Codiponte. Het linker huis behoort inmiddels mij toe, het huis met de onderdoorgang en boven de groene luikjes. Onwennig voelt het nog steeds. Maar: het is van mij. Echt van mij.
Het pand aan de rechterkant is aangekocht door Maartje en Davide. Het is de bedoeling dat ze daar na restauratie een eetgelegenheid vestigen.
Samen vormen deze twee panden ons project. Het project waarvan Maartje en Davide - en dan vooral Maartje - zowel initiators alles voortrekkers zijn en werkelijk alles doen wat nodig is om een verlaten Italiaans pleintje weer tot leven te brengen.
De huizen moeten gerestaureerd worden. Ingrijpend gerestaureerd. Zeker het huis dat van mij is. Het zal dus even duren voordat ik mijn Verlaat Verdriet-werk kan gaan doen in mijn eigen Casa Bicaudata op de Rocca van Codiponte. Maar de mogelijkheden die Maartje en Davide bieden in Codiponte - volledige verzorging, zoals logies en maaltijden én werkruimte zijn reeds voorhanden in Villa le Muse en op La Concia. We kunnen dus al samen aan het werk, zoals met de biografische retreat De weg van liefde.
'We hebben altijd een plekje voor jou' zei Maartje tijdens deze zeer bijzondere week. En dat is zo fijn!
'Alles is getekend' bericht Maartje me op dinsdag 5 april 2022. 'Je bent eigenaresse van een huis in Toscane. En het huis heeft jou als beschermvrouwe.'
Een nieuwe - grote - stap is genomen. Het project op de Rocca van Codiponte is officieel bij de notaris aangekocht. Casa Bicaudata is nu helemaal van mij. Morgen vlieg ik naar Pisa. De komende week breng ik door in Codiponte, in B&B La Concia van Maartje en Davide. Voelen hoe het in Codiponte voelt om daar eigenaar te zijn van een middeleeuws huis. In Italië. Op de Rocca van Codiponte. Een groot huis, dat ik graag geschikt wil gaan maken om Verlaat Verdriet-ers te ontvangen - en andere mensen die tijd en aandacht willen besteden aan hun levensverhaal. Die aandacht willen besteden aan ervaringen uit hun levensverhaal.
Een grote, ingrijpende restauratie van de panden staat ons te wachten. De komende week staat in het teken van intensief overleg met Maartje en Davide. Plannen maken. Wat willen we? Wat gaan we doen? Hoe gaan we het doen? Gesprekken met twee architecten. Contacten leggen met beschikbare bouwbedrijven.
Maar eerst, en vooral, wennen aan het idee dat ik een huis heb in Italië. In Toscane. In Codiponte.
Inmiddels heb ik met Maartje een afspraak gemaakt voor de nieuwe biografisch retreat 2022 De weg van liefde: 8-14 oktober 2022.
Op donderdag 21 april vlieg ik terug naar Nederland. Daarna deel ik graag onze avonturen van de komende week in Codiponte. En natuurlijk dan ook: meer informatie over De weg van liefde 2022.
Zoals je hebt kunnen lezen in de blog die ik heb geplaatst op 1 maart 2022: Waarom in Codiponte? biedt Codiponte tijd, rust en ruimte voor een ware ontdekkingstocht. Een ontdekkingstocht naar jezelf.
Een ideale plek om tot rust te komen. Een plek waar je van uur tot uur, en van dag tot dag steeds iets nieuws ontdekt. Waar je - stap na stap - de rust vindt om je te verbinden met je levensverhaal. Met jouw eigen weg van liefde.
Maartje en Davide bieden ons gastvrijheid in hun groepshuis Villa le Muse. Door de groep klein te houden kun je als deelnemer beschikken over een ruime 1-persoonskamer, compleet met eigen douche en wc.
De Toscaanse keuken
Elke dag opnieuw word je verrast door de kookkunsten van Davide. Geniet je van de onovertroffen simpelheid van de Toscaanse keuken.
Focaccio
Een ideale plek om je het dolce-far-niente eigen te maken - de kunst van het niets-doen. Een plek waar je ontdekt wat het dolce-far-niente je brengt als je rust in de praktijk brengt.
Codiponte - de ideale plek voor een Centro Biografico. We zijn ermee aan het werk. De eerste stappen zijn gezet.
In de komende tijd blijf ik blogs plaatsen over de Rocca di Codiponte, over ons project en over Casa Bicaudata.
Ben je benieuwd wat de schrijf-retreat De weg van liefde jou te bieden heeft?
Overweeg je mee te doen met de schrijf-retreat?
Ben je benieuwd naar meer informatie over Codiponte?
Wil je de stappen van de restauratie volgen?
Abonneer je dan op de blogs die ik plaats op www.roccadicodiponte.blogspot.com
Waarom in Codiponte? wordt me regelmatig gevraagd door geïnteresseerden in de schrijf-retreat De weg van liefde.
Ik vertel je graag hoe De weg van liefde als vanzelf ontstond tijdens en na mijn allereerste verblijf in de B & B van Maartje Schonefeld en Davide Donati: La Concia in Codiponte.
Codiponte is een klein dorp (± 250 inwoners) in de gemeente Casola in Lunigiana (± 1000 inwoners). Casola in Lunigiana ligt in de provincie Massa en Carrara (marmergroeven!). Het dorp Codiponte ligt in de vallei van de rivier de Aulella, in de schaduw van de Apuaanse Alpen. Op dertig kilometer afstand, over de Apuanen, vind je de Middellandse Zee.
De Luniagana vormt het meest Noordwestelijke deel van Toscane.
Al sinds prehistorische tijden is Codiponte een veilige oversteekplaats voor reizigers - pelgrims, kruisridders (Tempeliers) handelaren, soldaten. Een veilige plek tussen de ruige en gevaarlijke Apennijnen, de Apuaanse Alpen, en van en naar de Garfagnana.
Codiponte telt een aantal middeleeuwse gebouwen. Twee daarvan zijn nog in staat van ruïne: het castello en het klooster, dat oorspronkelijk een klooster van de orde van de Clarissen is geweest. Van deze twee ruïnes staat het castello op de nominatie om in de nabije toekomst gerestaureerd te worden.
Twee middeleeuwse bouwwerken zijn recent gerestaureerd: de vroeg-middeleeuwse brug en Casa Torre. Casa Torre - een oorspronkelijk vroeg-middeleeuwse bewaking- en woontoren is eigenhandig gerestaureerd door Davide en Maartje.
Aan een buitenmuur van het (overigens gesloten) kleine museum in Casola vind je een deel van een prehistorisch menhir, die een aantal jaren geleden is gevonden in de gemeente Casola.
Aan de voet van het castello, op de Rocca, vind je een verzameling van oorsprong middeleeuwse panden rond een pleintje. Eén van deze panden is het pand dat ik heb aangekocht. Het pand dat nu Casa Bicaudata heet.
Binnen afzienbare tijd gaan ook deze panden gerestaureerd worden, zodat ze hun nieuwe bestemming kunnen gaan krijgen.
blz 131
Een woonplaats in ons hart
......... Als compassie de sleutel is, wat is dan de plek waartoe die sleutel toegang verschaft?
Het moge geijkt klinken, maar volgens mij gaat het hier om het hart. Het hart is de woonplaats van de wijsheid.
Als het hart verwond is of afgesloten, raakt de verbinding tussen boven en beneden verstopt. De stroom kan niet meer stromen. We raken opgesloten in ons hoofd, of lopen als een zombie rond in onze alledaagse routine.
We denken - soms tegen beter weten in - het goede te doen, zonder dat we ons hebben verbonden met de Bron, die ons laat weten wat er ten diepste in ons leeft: een parel van innerlijke wijsheid ......
Labyrinth
In de omgeving van Codiponte zijn twee bekende labyrinthen te vinden, namelijk in Lucca en in Pontremoli.
Labyrinth van Lucca (vingerlabyrinth)
Labyrinth van Pontremoli
Lees meer over de meermin en het labyrinth in het boek van Selma Sevenhuijsen:
De glimlach van de sirene.
Reis door het Etruskisch labyrinth op zoek naar de godin.
De glimlach van de sirene
Kasteelvrouw 'Je bent dus nu een kasteelvrouw' zegt Maartje met een smakelijk lachje. We staan op 'ons' pleintje in Codipo...
